เจ้าชายภูเขา..

ทำไมคุณนอนนิ่ง ๆ แบบนั้น

ฉันรู้ว่าคุณต้องการอยู่อย่างมั่นคง

อย่างสงบและแข็งแกร่งใหญ่โต

 

 

 

 

 

แต่ทำไมคุณไม่ใส่ใจสายรุ้งตัวเล็ก ๆ อย่างฉันบ้างนะ

ครั้งแรก ๆ ที่คุณเห็นฉัน คุณร่าเริง คุณสดใส คุณยิ้ม

ฉันเองก็ดีใจที่สุดในชีวิตที่ได้เจอกับคุณ... เจ้าชายภูเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่เวลาผ่านไป

มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 ฉันไม่สามารถเข้าใกล้ชีวิตปกติของคุณได้เลย

ผืนป่าบนภูเขาของคุณรายล้อมไปด้วยบุคคลที่คุณไม่อยากให้ฉันรู้จัก

 

 

 

 

 

 

 

 

กิจวัตรประจำวันของคุณ ปัญหาของคุณ

ความสุข ความทุกข์ของคุณ ฉันไม่เคยได้รับรู้

 

 

 

 

 

 

 

บางครั้งฉันไปปรากฏสีโค้งเหนือท้องฟ้าบนภูเขาที่เป็นร่างกายของคุณ

คุณยังไม่รู้ตัว หรือบางทีก็แกล้งไม่รับรู้..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความรักที่ฉันมีให้กับเจ้าชายภูเขามันน้อยเกินไปหรือไง

ทำไมตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนโดนทิ้งให้อยู่ในความโดดเดี่ยว

ฉันต้องแกล้งยิ้ม แกล้งมีความสุขไปวันวัน

 

 

 

 

 

 

 

 

ในขณะที่ฉันเหงา ฉันอยากเจอ

คุณมักจะมีเหตุผลที่ไม่อยากเจอฉันตลอดเวลา

 

 

 

 

 

 

 

 

ในขณะที่คนอื่น ๆ ร่ำร้องอยากเห็นสายรุ้ง

แต่คุณปฏิเสธ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าคุณมองหาสายรุ้งเวลากลางคืน

คุณคิดเหรอคะ ว่าจะได้เห็นสีสวย ๆ ของฉัน

เวลากลางวัน เวลาปกติทำไมคุณไม่มองมาบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณเจ้าชายภูเขาคะ

ฉันคิดว่าคุณจะเข้าใจคำพูดที่ฉันพร่ำบอกคุณแล้วซะอีก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บางทีถ้าฉันเสียใจมากมาก

ฉันอาจจะไม่มาปรากฏตัวบนฟ้าเหนือภูเขาที่นี่อีก

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าความรักของเราที่ผ่านมาเป็นเรื่องโกหก

มันจะมีครึ่งหนึ่งที่จริงนั่นคือ ฉันรักคุณ

 

 

 

 

 

 

ส่วนคุณจะรักฉันหรือไม่นั้น

ฉันอ่านได้จากแววตาของภูเขาที่จ้องมองสายรุ้งอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

แน่จริงกรุณาอย่าหลบตา..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ----------------------- - - -------- - - - - - -- ------------- - ----------

 

บทความน่ารักๆข้างบนเขียนโดยเพื่อนคนนึงในไดอารี่อีสแห่งนี้ค่ะ

ฟ้าขออนุญาตเจ้าตัวเองมาลง

ถ้าใครอยากอ่านไดอารี่ของสายรุ้งล่ะก็ คลิ๊กที่ไอคอนข้างล่างได้เลยค่ะ

 

 

 

 

.